Auensneset: Skilnad mellom versjonar
Hopp til navigering
Hopp til søk
s Endret litt på kategori |
sInkje endringssamandrag |
||
| Line 4: | Line 4: | ||
Ytterst på neset er det ei lita høgde. Denne vart tidlegare mykje kalla «Paradis», og var ein populær opphaldsstad for ungdom i bygda. [[Vesla Nomeland]], som var elev ved [[Hornnes landsgymnas]] og seinare vart lærar der, har skrive nokre mykje vakre ord om Paradis i [[Jol i Setesdal]]: | Ytterst på neset er det ei lita høgde. Denne vart tidlegare mykje kalla «Paradis», og var ein populær opphaldsstad for ungdom i bygda. [[Vesla Nomeland]], som var elev ved [[Hornnes landsgymnas]] og seinare vart lærar der, har skrive nokre mykje vakre ord om Paradis i [[Jol i Setesdal]]: | ||
{{sitat|"Paradis" er ei lita slette på ein knaus som skrånar bratt ned mot elva der ho renn brei og still forbi, kransa av vikar og sund, med små øyar og holmar som brot i den vide vassflata. I skyminga vert bålet tent, og glade røyster, lått og trekkspelmusikk lyder i kveldsstilla. Til ergrelse for sume bygdefolk kanskje, som er redde for å få nattesvevnen øydelagt når den glade skare omsider bryt opp utpå morgonsida, - og sjeldan er særleg lågmælde der dei dreg heim kvar til seg for å få nokre timars svevn før neste skuledag. Men for den som er ung og glad er det velsigna å få lufte vinteren ut av kroppen, danse seg gjennom ei kort vårnatt frå sola går ned, og blå skumring kviler over Paradis, til himmlen raudnar over åsane i aust og varslar ein ny dag.|Vesla Nomeland}} | |||
== Kjelder == | == Kjelder == | ||
Versjonen frå 6. mai 2017 kl. 22:24
Foto: Irene Falck Jensen
Auensneset er eit nes som stikk ut i innsjøen Breiflå i Otra i Hornnes. På Auensneset ligg Mineralparken.
Ytterst på neset er det ei lita høgde. Denne vart tidlegare mykje kalla «Paradis», og var ein populær opphaldsstad for ungdom i bygda. Vesla Nomeland, som var elev ved Hornnes landsgymnas og seinare vart lærar der, har skrive nokre mykje vakre ord om Paradis i Jol i Setesdal:
 | "Paradis" er ei lita slette på ein knaus som skrånar bratt ned mot elva der ho renn brei og still forbi, kransa av vikar og sund, med små øyar og holmar som brot i den vide vassflata. I skyminga vert bålet tent, og glade røyster, lått og trekkspelmusikk lyder i kveldsstilla. Til ergrelse for sume bygdefolk kanskje, som er redde for å få nattesvevnen øydelagt når den glade skare omsider bryt opp utpå morgonsida, - og sjeldan er særleg lågmælde der dei dreg heim kvar til seg for å få nokre timars svevn før neste skuledag. Men for den som er ung og glad er det velsigna å få lufte vinteren ut av kroppen, danse seg gjennom ei kort vårnatt frå sola går ned, og blå skumring kviler over Paradis, til himmlen raudnar over åsane i aust og varslar ein ny dag. |  |
| – Vesla Nomeland | ||
Kjelder
- Vesla Nomeland, Noko av det ein opplever ved Hornnes landsgymnas, artikkel i Jol i Setesdal 1964, s. 13-15