Vete

Vete (norrønt viti; samanheng med «å vite») før: bål som vart kveikt på fjelltoppar for å varsle om fiendar; varde. I Setesdal var det fleire veter, mellom anna på Straumsfjødd.

Ordet vert i setesdalsdialekten uttalt om lag som det norrøne viti. Jon Bjørgulvson Rysstad brukar det i den forma i det tredje stevet i Der æ so vent å vesteheio:

Rjupa skarra å gaukjen gol

så vent frå ein gåmåle viti.

Eksterne lenker

• [http://www.vallemal.no/frames.jsp?Search=viti&menu=3&SearchNow=1 Om «viti» hos vallemal.no