Rideveg: Skilnad mellom versjonar
Hopp til navigering
Hopp til søk
Ny side |
s Lenke kløv |
||
| (3 mellomversjonar av den same brukaren er ikkje viste) | |||
| Line 1: | Line 1: | ||
'''Rideveg''' var ein stig der folk anten reid eller gjekk til fots, eller der folk gjekk med ein hest som bar varene i kløv på hesteryggen. Ridevegen var opphaveleg ikkje planert. Han hadde ingen køyrebane, men såg i staden ut som «ei lang renne i jorda». Arkeologana kallar slike vegar ein «hôlveg» på grunn av det hôle tverrsnittet. | [[Fil:Fjellmannsvegen Skyllingsheia sør Einstabland 251024 (8)-2.jpg|mini|høgre|[[Fjellmannsvegen]] over [[Skyllingsheia]] på [[Einstabland]] i [[Hægeland]] kan ein framleis sjå som ein typisk hôlveg nokre stader. {{Byline|[[Geir Daasvatn]]}}]] | ||
'''Rideveg''' var ein stig der folk anten reid eller gjekk til fots, eller der folk gjekk med ein hest som bar varene i [[Kløv|kløv]] på hesteryggen. Ridevegen var opphaveleg ikkje planert. Han hadde ingen køyrebane, men såg i staden ut som «ei lang renne i jorda». Arkeologana kallar slike vegar ein «hôlveg» på grunn av det hôle tverrsnittet. | |||
Eit eksempel på ein slik gamal rideveg er [[Fjellmannsvegen]] frå [[Setesdal]] sørover til [[Kristiansand]]. | Eit eksempel på ein slik gamal rideveg er [[Fjellmannsvegen]] frå [[Setesdal]] sørover til [[Kristiansand]]. | ||
| Line 7: | Line 8: | ||
[[Kategori:Ord og uttrykk]] | [[Kategori:Ord og uttrykk]] | ||
[[Kategori:Veier]] | |||
Siste versjonen frå 30. oktober 2024 kl. 16:41
-2.jpg)
Foto: Geir Daasvatn
Rideveg var ein stig der folk anten reid eller gjekk til fots, eller der folk gjekk med ein hest som bar varene i kløv på hesteryggen. Ridevegen var opphaveleg ikkje planert. Han hadde ingen køyrebane, men såg i staden ut som «ei lang renne i jorda». Arkeologana kallar slike vegar ein «hôlveg» på grunn av det hôle tverrsnittet.
Eit eksempel på ein slik gamal rideveg er Fjellmannsvegen frå Setesdal sørover til Kristiansand.
Kjelder
- Torfinn Normann Hageland, Gamle veger i Vest-Agder, utgjeve av Statens vegvesen Vest-Agder, 2000, side 13