Tussar

Tussar var nokre små, gråkledde skapningar som budde i haugar og berg.

Dei var vene som unge. Men jentene drogst med ei lei rove (hale) som dei mista fyrst når dei gifta seg med ein kristen gut. Ein måtte halde seg til vens med tussane, ellers kunne dei skade buskapen og uroe dei på støylane. Aller verst var det når tussane «bytte born». Då la dei sitt i staden for det andre barnet. Slike barn blei kalla «bytingar», og var gjerne vanskapte eller halvtullingar.

Kjelder

• Det kristelege livet i Hylestad fram til andre verdskrigen, stykke i Nomeland bedehus/Hylestad bedehuslag 100 år: Jubileumsskrift 1924–2024, side 19