Ode til Hovatn
Ode til Hovatn er eit dikt av Andres Helle. Det stod på trykk i Setesdølen nr. 22, 2012. Bakgrunnen for diktet er at det er planar om å bygge ein vindmøllepark på fjella aust for Hovatn.
Diktet
- Som lyn frå himmel, ja detti hendi,
- det iveraska bå kar å kvendi:
- No vi da byggje propella der,
- som fokk å dyr innmæ Hovatn fer.
- Propellan dei bli så himla håge,
- ja 150, da æ kji låge.
- Dei stend der pistrar å kastar is,
- ti evig tid på så kalleg vis.
- På Wikipedia da æ kji tause,
- om Hovatn der æ da kalleg rause:
- «Nydeleg», denne flekk på jord.
- Tenk om idyllen ti Bloksberg for!
- For den som satsa på hyttekosen,
- d´æ vondt gjev myllon den store rosen.
- Minst seksti masti på kryss å tvers,
- naturskjønt område bli «i revers».
- Dei seie myllon gjev arbeidsplassa,
- fokk flytje heimte i store massa.
- Ola Nordmann kvar var du då,
- dei bygde Statnett ein her kan sjå?
- Vest å sø i frå Byglands grenso,
- naturinngrepi dei møtte stengslo.
- For lyngdalsbøndan dei sa ´kji ja,
- for sponsa straume: Ko æ det ha?
- Ska der bli jakt så må simlon føde,
- å dyri beite på markens grøde.
- Då kan der jaktast å hentast mat,
- som middagsretta på mangt eit fat.
- Nei, set propellan i Åraksfjorden,
- ein attraksjon å få sjå frå Bjoren.
- Då ser ein myllon så flott som det,
- å freda fugla fær ver i fred.