Georg Rosef - Endringshistorikk

Geir Daasvatn: Kjelde

2024-02-22T14:35:40Z

Kjelde

← Eldre versjon		Versjonen frå 22. februar 2024 kl. 16:35
Line 14:		Line 14:
	*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2		*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2
	*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2		*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2
			*[[Johan Christian Frøstrup]] og [[Bjørn Davidsen]], ''[[Aust-Agder under okkupasjonen. Glimt fra krigsårene 1940-1945]]'', [[Friluftsforlaget]], 2. utgave, 2018, side 302–303 og side 522–523

	==Eksterne lenker==		==Eksterne lenker==

Geir Daasvatn: Lenkefiks

2024-02-20T17:19:16Z

Lenkefiks

← Eldre versjon		Versjonen frå 20. februar 2024 kl. 19:19
Line 2:		Line 2:
	'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[~~:no:~~Natzweiler~~-Struthof~~\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[Natzweiler fangeleir\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

	Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.		Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.

Geir Daasvatn: Lenkefiks

2024-02-20T17:17:59Z

Lenkefiks

← Eldre versjon		Versjonen frå 20. februar 2024 kl. 19:17
Line 2:		Line 2:
	'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[~~:no:Grini fangeleir\|~~Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

	Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.		Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.

Geir Daasvatn: Mellomnavn

2018-05-01T22:19:08Z

Mellomnavn

← Eldre versjon		Versjonen frå 2. mai 2018 kl. 00:19
Line 1:		Line 1:
	{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}		{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

Hellandsbot: Robot: automatisk teksterstatning: (-Personer fra Evje og Hornnes kommune +Døde personer fra Evje og Hornnes kommune)

2017-02-18T13:25:41Z

Robot: automatisk teksterstatning: (-Personer fra Evje og Hornnes kommune +Døde personer fra Evje og Hornnes kommune)

← Eldre versjon		Versjonen frå 18. februar 2017 kl. 15:25
Line 21:		Line 21:

	{{DEFAULTSORT:Rosef, Georg}}		{{DEFAULTSORT:Rosef, Georg}}
	[[Kategori:~~Personer~~ fra Evje og Hornnes kommune]]		[[Kategori:Døde personer fra Evje og Hornnes kommune]]
	[[Kategori:Fødsler i 1916]]		[[Kategori:Fødsler i 1916]]
	[[Kategori:Dødsfall i 2006]]		[[Kategori:Dødsfall i 2006]]
	[[Kategori:Motstandsfolk fra Evje og Hornnes under andre verdenskrig]]		[[Kategori:Motstandsfolk fra Evje og Hornnes under andre verdenskrig]]

Geir Daasvatn: Rettet skrivemåten i farens fornavn

2015-01-28T08:46:39Z

Rettet skrivemåten i farens fornavn

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 10:46
Line 1:		Line 1:
	{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}		{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[~~Jakob~~ Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

Geir Daasvatn: Liten språkvask

2015-01-28T07:51:19Z

Liten språkvask

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 09:51
Line 2:		Line 2:
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar ~~der~~.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

	Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.		Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.

Geir Daasvatn: Formatert artikkelen litt

2015-01-28T07:49:37Z

Formatert artikkelen litt

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 09:49
Line 14:		Line 14:
	*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2		*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2
	*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2		*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2


	==Eksterne lenker==		==Eksterne lenker==

Geir Daasvatn: Lagt inn en referanse

2015-01-28T07:48:34Z

Lagt inn en referanse

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 09:48
Line 2:		Line 2:
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar der.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar der.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

	Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.		Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.

	Han etterlet seg søskena [[Birger Rosseland\|Birger]], Solveig, Anna og [[Henry Rosseland\|Henry]], svigerinner, nieser, nevøar og annan familie. Det var urnenedsetting ved [[Evje kyrkje]] onsdag [[1. november 2006]] klokka 15.		Han etterlet seg søskena [[Birger Rosseland\|Birger]], Solveig, Anna og [[Henry Rosseland\|Henry]], svigerinner, nieser, nevøar og annan familie. Det var urnenedsetting ved [[Evje kyrkje]] onsdag [[1. november 2006]] klokka 15.

			==Referansar==
			<references />

	==Kjelder==		==Kjelder==
	*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2		*Dødsannonse i [[Setesdølen nr. 87, 2006]] side 2
	*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2		*''Minneord om Georg Selmer Rosef'' i Setesdølen nr. 87, 2006 side 2
	~~<references />~~

	==Eksterne lenker==		==Eksterne lenker==

Geir Daasvatn: Liten tilføyelse om den siste dødsmarsjen

2015-01-28T07:44:54Z

Liten tilføyelse om den siste dødsmarsjen

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 09:44
Line 2:		Line 2:
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jakob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar der.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar der.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.

	Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.		Etter krigen arbeidde han på nikkelverket til det vart lagt ned, då flytta han til Kristiansand og fekk arbeid som undervisningsleiar på Kjevik med fenriks grad. Han arbeidde og ei tid på Falconbridge før han reiste til Oslo for å studere jus. Men han vart sjuk og fekk ikkje fullført eksamen. I staden tok han eit kurs i bokføring for juristar og fekk jobb i kommunerevisjonen og på Oslo Lysverker før han i 1956 tok til i Internasjonalt Kultursamband. Her arrangerte han reiser til Aust-Europa.

← Eldre versjon		Versjonen frå 2. mai 2018 kl. 00:19
Line 1:		Line 1:
	{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}		{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Selmer Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>

← Eldre versjon		Versjonen frå 28. januar 2015 kl. 10:46
Line 1:		Line 1:
	{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}		{{Person \| bilde = \| bildetekst = \| fdag = 26\| fmåned = 11\| får = 1916\| ddag = 8\| dmåned = 10\| dår = 2006}}
	'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[~~Jakob~~ Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].		'''Georg Rosef''' (fødd 26. november 1916 på Evje, død 8. oktober 2006 i Oslo) var generalsekretær i Internasjonalt Kultursamband i 34 år. Han vaks opp på [[Evje]] som son åt [[Jacob Rosef]], som omkom i [[Flåt gruve]] før Georg var eitt år. Mora Sigrid vart seinare gift med John Rosseland og fekk sju barn. I 1928 flytte dei til [[Rosseland]]. Sidan gjekk han på [[Setesdals ungdomsskule\|amtsskulen på Galteland]]. Etter skulegang fekk han arbeid på laboratoriet på [[Evje nikkelverk\|Nikkelverket]].

	Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>		Georg Rosef var politisk engasjert på venstresida og lærte seg tysk for å fylgje med i det som skjedde i Tyskland. I september 1942 vart han arrestert og sendt til Kretsfengselet i [[Kristiansand]]. Etter ein periode med grøftegraving på Augland vart han i november same året sendt til [[:no:Grini fangeleir\|Grini fangeleir]]. 15. februar 1943 vart han sendt til Tyskland med transportskipet «Monte Rosa». Der kom han til Uranienborg, [[:no:Sachsenhausen\|Sachsenhausen]], [[:no:Natzweiler-Struthof\|Natzweiler-Struthof]] og [[:no:Dachau konsentrasjonsleir\|Dachau]] konsentrasjonsleirar, og til sist [[:no:Stutthof konsentrasjonsleir\|Stutthof]] ved Gdansk i Polen. Ettersom han kunne tysk, vart han sett til å arbeide som sjukepleiar i fleire av leirane.<ref>[[Osmund Faremo]]: ''Takk for livet, Emil'' Samlaget, Oslo, 1997, m.a. s. 59 og 62.</ref> Då dei sovjetiske styrkane nærma seg Stutthof vinteren 1945, blei fangane evakuerte frå leiren og sendt ut på ein «dødsmarsj». Mange var heilt utmatta og fall om langs vegen. Dei vart skotne av vaktene og blei bare liggande i grøftekanten. Rosef greidde å rømme under marsjen, og kom seg etter kvart i sikkerhet i Hamburg.<ref>[http://hvitebusser.no/bakgrunn/tidsvitner/303-georg-rosef Tidsvitnet Georg Rosef hos hvitebusser.no]</ref>